Hania pomaga ojcu piec ślimaczki na królewski stół, ale nie chce dopuścić do pracy młodszego brata. Bajka dotyka zazdrości o wspólny czas z rodzicem i szukania miejsca dla rodzeństwa.
Kiedy ojciec wyjął z szuflady królewskie zamówienie, Hania natychmiast podwinęła rękawy. Trzeba było upiec trzydzieści ślimaczków z rodzynkami. Dotąd przy takich zamówieniach pomagała tacie tylko ona.
Ale tego ranka do stołu przysunął stołek także mały Franek.
— Ja też chcę!
Ojciec podał mu miseczkę rodzynek. Hania przyciągnęła do siebie deskę z ciastem tak szybko, że mąka oprószyła jej nos.
— On wszystko popsuje.
Franek wybrał największą rodzynkę i ostrożnie położył ją na ślimaczku. Hania zaraz przesunęła ją na środek. Kiedy brat sięgnął po następną, zasłoniła blachę łokciem. Franek opuścił rękę i zsunął się ze stołka.
Ojciec przestał wałkować.
— Haniu, co się stało?
Dziewczynka skubała brzeg fartuszka.
— To miało być nasze zamówienie. Moje i twoje.
Ojciec usiadł obok niej.
— Nadal jest nasze. Chciałbym tylko zrobić przy stole miejsce także dla Franka.
Hania popatrzyła na brata. Siedział pod oknem, a miseczkę trzymał na kolanach. Wyglądał, jakby pilnował skarbu, którego nikt nie potrzebował.
Przez chwilę słychać było tylko trzask drewna w piecu.
— Możesz podawać mi rodzynki — powiedziała wreszcie. — Po dwie.
Franek wrócił. Hania zwijała ciasto, on ozdabiał ślimaczki, a ojciec przenosił gotowe blachy. Jeden ślimaczek dostał troje oczu.
— Ten będzie pilnował królewskiego stołu! — oznajmił Franek.
Hania parsknęła śmiechem i pozwoliła mu tak zostać.
Gdy ojciec zaniósł kosze do zamkowego posłańca, dzieci wspólnie starły mąkę ze stołu. Hania zostawiła stołek brata obok swojego. Potem usiedli z tatą przy ciepłym piecu, dzieląc ostatnią, trochę krzywą bułeczkę na trzy części.
Morał
Przy wspólnym stole może znaleźć się miejsce dla każdego, choć każdy robi coś innego.










Napisz kilka słów