Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Śnieżka i Siedmiu Krasnoludków – wersja współczesna

Zazdrosna macocha, sławna influencerka, wysyła Śnieżkę do leśnej stacji dla zwierząt, a potem przyjeżdża tam z kamerą, żeby nagrać własny pokaz dobroci. Współczesna wersja baśni, dobra na rozmowę o zazdrości i o różnicy między prawdziwą życzliwością a pokazywaniem się innym.


Śnieżka mieszkała z macochą na ostatnim piętrze szklanego wieżowca. Pani Raven prowadziła firmę z kremami i miała w telefonie milion widzów. Co rano pytała telefon, kto w sieci jest najpopularniejszy, a telefon pokazywał liczby. Przez lata wygrywała zawsze ona.

Aż Śnieżka nagrała krótki filmik o wiewiórce, która co rano przychodziła na jej parapet po orzechy. Nie było w nim muzyki ani makijażu, tylko wiewiórka, orzech i śmiech Śnieżki. Filmik obejrzało więcej ludzi niż najnowszą reklamę pani Raven.

Macocha nie krzyczała. Uśmiechnęła się bardzo szeroko i oznajmiła, że Śnieżka pojedzie na wakacyjną praktykę do leśnej stacji, daleko od miasta i od zasięgu.

Stacja okazała się drewnianym domkiem w środku lasu. Mieszkało w nim siedmiu krasnoludków, opiekunów zwierząt w zielonych kurtkach. Jeden naprawiał karmniki, drugi ważył jeże, trzeci gotował dla wszystkich zupę, a czwarty zasypiał wszędzie, nawet przy wadze dla jeży. Imiona pozostałych trzech Śnieżka zapamiętała dopiero po tygodniu.

Do domku przychodziły ptaki ze skrzydłami w opatrunkach, zagubione jeże i jedna bardzo bezczelna wiewiórka, która zjadała orzechy przeznaczone dla wszystkich. Śnieżka nauczyła się przy niej siedzieć cicho, nie wyciągać ręki za szybko i czekać. Po kilku dniach wiewiórka jadła jej z dłoni.

Pani Raven zobaczyła w sieci zdjęcie stacji, które wrzucił najmłodszy krasnoludek. Następnego dnia pod domkiem zatrzymał się biały samochód. Wysiadła z niego macocha z dwoma kamerzystami i lampą wielką jak parasol.

– Nagramy, jak ratuję zwierzęta. Dziś wieczorem cały kraj zobaczy, kto ma dobre serce.

Lampa zabłysła. Ptaki uciekły pod dach, jeże zwinęły się w kulki, a wiewiórka zniknęła w krzakach. Pani Raven stała na pustym podwórku z orzechem w dłoni i nikt nie chciał go wziąć.

Śnieżka poprosiła kamerzystów, żeby zgasili lampę. Potem posadziła macochę na ławce, wsypała jej do dłoni garść orzechów i poprosiła tylko, żeby się nie ruszała.

– Jak długo? – szepnęła pani Raven.

– Aż sama zobaczysz.

Siedziały tak długo, że kamerzyści poszli na zupę. W końcu z krzaków wyszła wiewiórka. Obejrzała złote paznokcie macochy i jej drogi płaszcz. Potem wzięła orzech i zjadła go na jej kolanie.

Pani Raven nie sięgnęła po telefon. Wieczorem, zanim odjechała, zostawiła przy furtce worek orzechów i nie zrobiła mu ani jednego zdjęcia.


Morał

Prawdziwej życzliwości nie da się zagrać przed kamerą.

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.