Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Zabawa poczeka za płotem

Księżniczka Tosia i Hanka przygotowują stół na wiejskie święto, choć zza płotu kuszą muzyka i wyścigi. Bajka dotyka samodzielności oraz trudności z dotrzymaniem obietnicy, kiedy bardzo chce się już pobiec na zabawę.


Księżniczka Tosia obiecała swojej przyjaciółce Hance, że przygotują długi stół na święto w wiosce. Przyszła więc na plac z koszykiem drewnianych łyżek. Koronę zostawiła w zamku, bo przy schylaniu ciągle zsuwała jej się na nos.

Za płotem muzykanci próbowali skoczną melodię. Dzieci biegały z kolorowymi wstążkami, a ktoś właśnie przyniósł obręcze do toczenia.

Tosia postawiła koszyk i natychmiast wyjrzała przez szparę między deskami.

— Może najpierw tylko jeden wyścig? — zapytała.

Hanka trzymała zwinięty obrus. Jego drugi koniec leżał w kurzu.

— Sama nie rozłożę tego prosto.

Tosia zerknęła na obręcze, potem na przyjaciółkę. Podniosła zakurzony róg i otrzepała go ostrożnie.

— No dobrze. Najpierw stół.

Rozciągnęły obrus, ale wtedy wiatr dmuchnął między domami. Materiał wydął się jak żagiel, wyrwał dziewczynkom z rąk i poszybował za studnię.

Pobiegły za nim. Za studnią obrusu nie było. Tylko spod krzaka porzeczek wystawał biały skrawek, który poruszał się podejrzanie.

— Tam! — szepnęła Tosia.

Zajrzały pod gałęzie. Obrus zaczepił się o płot, a pod nim siedziała kura. Wyglądała, jakby właśnie została królową pościeli.

Hanka parsknęła śmiechem. Tosia przykucnęła i uniosła materiał, żeby kura mogła wyjść. Kura wyszła powoli, bardzo niezadowolona z końca uroczystości.

Róg obrusu trzymał się mocno na drzazdze. Tosia już chciała zawołać kogoś dorosłego, lecz najpierw przyjrzała się zaczepowi. Poprosiła Hankę, żeby poluzowała materiał, i ostrożnie zdjęła go z drewna.

Wróciły na plac, niosąc obrus między sobą jak wielką naleśnikową płachtę. Tym razem przycisnęły rogi czterema gładkimi kamykami spod studni. Potem ustawiły miski, rozłożyły łyżki i przyniosły ławki po jednej, każdą trzymając z dwóch stron.

Za płotem rozległy się okrzyki. Tosia przestała na chwilę układać łyżki. Zostały jeszcze trzy miski. Ustawiła je równo, a Hanka przetarła ostatnią ławkę.

— Teraz możemy? — zapytała Tosia.

— Teraz razem — odpowiedziała Hanka.

Zdążyły na kolejny wyścig. Obręcz Tosi potoczyła się krzywo i zaparkowała w kapuście, ale obie i tak śmiały się aż do kolacji.

Wieczorem usiadły obok siebie przy przygotowanym stole. Tosia oparła zmęczone nogi na szczebelku ławki. Podzieliła bułeczkę na pół i podała Hance większy kawałek. Pod stołem kura znalazła okruszek i tym razem nie miała żadnych zastrzeżeń.


Morał

Dotrzymana obietnica sprawia, że późniejsza zabawa cieszy obie przyjaciółki.

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.