Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Mirka i góra bałaganu

W pokoju Mirki trudno było znaleźć wolny kawałek podłogi. Pod krzesłem mieszkały klocki, w pantoflu spała mała lalka, a książki leżały otwarte tam, gdzie dziewczynka skończyła je oglądać. Mirka dobrze wiedziała, co gdzie zostawiła. Przynajmniej tak jej się wydawało, dopóki nie potrzebowała drugiej skarpetki.

Mama omijała te wysepki z wprawą. Pewnego dnia niosła jednak talerz zupy i nie zauważyła autka schowanego pod kartką. Stopa odjechała jej na bok, zupa chlapnęła na dywan, a mama usiadła ciężko na podłodze. Mirka przyniosła ręcznik. Wspólnie osuszyły mokre miejsce i znalazły pod fotelem zabawkę, której od dawna szukały.

Wieczorem tata poprosił o posprzątanie pokoju. Mirka zgarnęła wszystko pod ścianę. Powstała wygodna ścieżka od drzwi do łóżka, lecz szafa przestała się otwierać. Przesunęła więc stertę pod biurko. Teraz nie mogła wsunąć krzesła.

Nazajutrz odwiedził ich Generał Równik, znajomy dziadka. Przezwisko nosił od czasu, gdy na rodzinnym biwaku ustawił wszystkie buty w równiutkim szeregu. Do Mirki przyszedł z drewnianą łyżką, którą wskazywał miejsca na półkach. Razem ustawili misie i samochody. Generał cofał się co chwilę o krok, żeby sprawdzić rząd.

Pokój wyglądał porządnie, ale Mirka nie mogła zapamiętać, gdzie co trafiło. Szukając kredek, wyjęła z szuflady figurki. Szukając figurki, opróżniła pudełko. Przed kolacją na podłodze znowu leżało niemal wszystko.

Najbardziej brakowało jej małego wagonika. Wczoraj jeździł pod łóżkiem, dzisiaj nie było go nawet za nogą biurka. Mirka obejrzała równy szereg misiów. Żaden nie chciał się przyznać do pożyczenia kolejki. Ustawiła je więc przy torach jak pasażerów, a wagonika postanowiła poszukać rano. Na razie miała już tylko ochotę na kolację.

W sobotę przyjechali babcia i dziadek. Przywieźli puste kartony po zakupach. Dziadek najpierw musiał odsunąć ze stołka wieżę z kubeczków, żeby w ogóle usiąść.

– Pokaż mi, czym najczęściej się bawisz – poprosiła babcia.

Mirka wyciągnęła pudełko kredek. Potem drugie. W pierwszym były klocki, w drugim same nakrętki. Wysypała je na koc i zaczęła szukać właściwych rzeczy. Babcia podsuwała puste pojemniki, a Mirka wkładała do nich kolejno kredki, klocki i małe zwierzęta. Na kartonie z autkami narysowała koło.

Dziadek wynosił do kontenera stare opakowania i podarte papiery. Całe zabawki zostawały w pokoju. Mirka znalazła też kilka, którymi już się nie bawiła. Odłożyła je osobno, żeby później z mamą zdecydować, komu mogłyby się przydać.

Pracy było sporo. Zrobili przerwę na kanapki, a po niej zostało już tylko miejsce przy łóżku. Mirka wsunęła tam płaskie pudełko z układanką. Mogła je teraz dosięgnąć bez odsuwania krzesła.

Pod wieczór mama zajrzała do pokoju i nie znalazła córki. Babcia sprawdziła za zasłoną, tata w łazience. Dopiero dziadek usłyszał ciche pochrapywanie z największego kartonu. Mirka ułożyła w nim pluszaki i zasnęła oparta o miękkiego misia.

Kiedy się obudziła, wygramoliła się z pudełka i zatrzymała pośrodku pokoju.

– Tu zmieści się moja kolejka – zauważyła.

Rozłożyła tory aż pod okno. Przed snem chciała jeszcze poszukać wagonika, ale leżał już w kartonie z narysowanym kołem. Po zabawie zaniosła go z powrotem. Tory zostawiła na jutro, odsuwając jeden odcinek tak, żeby mama mogła bezpiecznie przejść z dobranocką.

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.