Malina pomaga synowi krawcowej znaleźć w zamkowym ogrodzie miejsce dla groszku przywiezionego z dawnego domu. Opowieść dotyka niepewności po przeprowadzce i oswajania nowego otoczenia przez drobne, własne zajęcia.
Księżniczka Malina przytrzymywała drzwi, a syn wiejskiej krawcowej wnosił do nowego mieszkania doniczkę z groszkiem. Za nim dwaj tragarze taszczyli stół. Jego mama miała odtąd szyć na zamku, więc przeprowadzili się do domku przy bramie.
Chłopiec postawił doniczkę na parapecie. Groszek przechylił się ku szybie.
— W starym domu miał słońce aż do obiadu — powiedział.
Malina rozejrzała się po pokoju. Skrzynie stały jedna na drugiej, a przez okno było widać kamienny mur. Chłopiec nie zdjął nawet czapki. W poprzednim domu znał każdą skrzypiącą deskę. Tutaj nawet nie wiedział, którędy chodzi się po wodę.
— Poszukamy mu miejsca? — zaproponowała.
— Ale nie zostawimy go gdzieś daleko?
— Będziesz mógł sam sprawdzić, czy mu tam dobrze.
Ruszyli z doniczką. Malina niosła podstawkę, bo chłopiec nie chciał oddać rośliny. Za kuchnią skręcili ku ogrodowi. Tam, między grządkami, starszy ogrodnik rozplątywał sznurek tak zawzięcie, jakby sznurek obraził jego rodzinę.
Chłopiec zatrzymał się przy grządce z pierzastymi liśćmi.
— O, marchewka! Tu mogę posadzić groszek.
— To mój kapelusz — odezwał się ogrodnik.
Rzeczywiście, spod liści wystawało rondo. Ogrodnik odłożył kapelusz z wetkniętymi gałązkami kopru prosto na ziemię. Chłopiec parsknął, po czym pierwszy raz zdjął własną czapkę.
Malina wyjaśniła, czego szukają. Ogrodnik pokazał im słoneczny pasek ziemi przy niskim płocie. Pozwolił posadzić tam groszek i podał małą łopatkę. Chłopiec jednak obejrzał się na wysokie mury.
— Nie zapamiętam drogi.
Malina już otwierała usta, żeby obiecać codzienne odwiedziny, ale spojrzała na doniczkę. Przecież groszek potrzebował podlewania również wtedy, kiedy ona miała lekcje.
Przeszli więc trasę jeszcze raz. Od domku prosto do studni, potem obok kuchennych drzwi, skąd pachniało pieczoną cebulą, i wzdłuż płotu. Za drugim razem prowadził chłopiec. Przy studni przystanął, żeby dobrze obejrzeć pompę.
Dopiero potem przesadzili groszek. Jego cienkie wąsy zaczepiły się o patyczek; ogrodnik pokazał, jak dzięki nim roślina wspina się ku światłu. Chłopiec podlał ziemię, uważając, żeby nie zrobić kałuży.
Wracając, nie liczył już wszystkich okien. Przy domku poprosił Malinę, żeby przytrzymała drzwi. Wszedł do środka, rozpakował małą konewkę i postawił ją przy swoich butach, gotową na jutrzejszy poranek.
Morał
Nowe miejsce staje się bardziej własne, gdy pojawia się w nim coś, o co chcemy dbać.







Napisz kilka słów