Była sobie raz mała dziewczynka o imieniu Ewa. Mieszkała z babcią w małym domku przy łące. Bardzo kochała swoją babcię i zawsze starała się jej pomagać – podlewała ogródek, zbierała zioła na herbatę i nosiła drewno do pieca.
Gdy miała wolną chwilę, biegała na łąkę. Lubiła pleść wianki z kwiatów i obserwować motyle.
Pewnego dnia, po długiej pracy w ogrodzie, zapytała:
– Babciu, czy mogę pójść na chwilę na łąkę zobaczyć zachód słońca?
– Tylko wróć, zanim zrobi się całkiem ciemno – odpowiedziała babcia z troską.
Ewa pobiegła w swoich różowych bucikach. Zbierała niezapominajki, fiołki i mlecze, chcąc zrobić babci bukiet. Nie zauważyła jednak, że słońce już zaszło.
Gdy chciała wracać, zobaczyła w jaskini na końcu łąki małe światełko.
Ciekawość zwyciężyła.
Podeszła bliżej i zajrzała do środka. W jaskini tańczyły wróżki! Miały kolorowe sukienki i błyszczące różdżki.
Jedna z nich zauważyła Ewę.
– A kim ty jesteś? – zapytała.
– Jestem Ewa. Mieszkam tu z babcią – odpowiedziała dziewczynka nieśmiało.
Wtedy podeszła starsza wróżka w zielonej sukni.
– Pamiętamy cię. Urodziłaś się podczas wielkiej zimowej zamieci.
– Skąd to wiecie? – zdziwiła się Ewa.
– Jesteśmy wróżkami. Znamy losy ludzi – uśmiechnęła się wróżka w niebieskiej sukni. – Powiedz, czy jesteś grzeczną dziewczynką?
– Staram się – odpowiedziała Ewa. – Pomagam babci i słucham jej… tylko czasem nie chce mi się iść spać.
Wróżki zaśmiały się lekko.
– Za dobre serce damy ci trzy dary – powiedziała najstarsza.
Wróżka w niebieskiej sukni rzekła:
– Daję ci dar szczęścia. Cokolwiek wybierzesz w życiu, będzie ci się wiodło.
Wróżka w różowej sukni dodała:
– Daję ci dar prawdziwej miłości. Gdy dorośniesz, spotkasz kogoś o dobrym sercu.
– A czego sama pragniesz? – zapytała najstarsza wróżka.
Ewa zamyśliła się chwilę.
– Chciałabym, żeby moja babcia była zdrowa i nic jej nie bolało.
Wróżka uśmiechnęła się ciepło.
– To najpiękniejsze życzenie. Spełni się.
Wróżki odprowadziły Ewę pod sam domek. Babcia już czekała, zmartwiona, ale uśmiechnęła się z ulgą.
Od tamtej nocy babcia czuła się lepiej niż kiedykolwiek. A Ewa dorastała szczęśliwa. Została utalentowaną krawcową, którą wszyscy cenili. Gdy skończyła osiemnaście lat, poznała Tomka – dobrego i życzliwego młodzieńca. Pokochali się i założyli rodzinę.
Dary wróżek towarzyszyły Ewy przez całe życie.
Bo największą magią jest dobre serce i miłość do bliskich







Napisz kilka słów