Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Trzy siostry i zaczarowane kwiaty

Dawno, dawno temu żyły sobie trzy siostry.

Najstarsza miała na imię Malwa… i nie znosiła kwiatów. Tak bardzo, że najchętniej wcale nie wychodziłaby z chatki. Niewiele jej to jednak pomagało, bo druga siostra — Stokrotka — kochała kwiaty ponad wszystko i znosiła je do domu całymi naręczami.

W doniczkach, skrzyneczkach, wazonach — kwiaty były wszędzie.

Malwa nie mogła na nie patrzeć, tak bardzo jej się nie podobały.

Stokrotka miała jednak jedną wadę — była leniwa i zapominalska. Zachwycała się kwiatami, ale zapominała je podlewać. Na szczęście była jeszcze najmłodsza siostra — Jagódka. Ona naprawdę kochała kwiaty i codziennie troskliwie je podlewała.

Pewnego dnia po królestwie rozeszła się wieść:

Młody król szuka żony.

Ale nie byle jakiej — tylko takiej, która potrafi wykonać powierzone zadanie.

Malwa, choć zwykle leniwa, natychmiast się ożywiła. Wystroiła się w najpiękniejsze suknie, uczesała włosy i założyła najdroższe korale. W południe była już na zamku.

— Jesteś bardzo piękna, Malwo — powiedział król. — Ale to nie wystarczy.

Zaprowadził ją do komnaty pełnej doniczek z kwiatami.

Malwie zrobiło się niedobrze na ich widok.

— Przez tydzień będziesz się nimi opiekować — rzekł król. — Jeśli będą piękne i zdrowe, zostaniesz moją żoną. Jeśli zwiędną… biada ci.

Król wyszedł, a Malwa… nawet nie pomyślała o podlewaniu.

Odpoczywała w miękkim łożu, korzystała z królewskiej kuchni i łaźni, a służba spełniała każdą jej zachciankę.

O kwiatach zapomniała.

Po tygodniu król wrócił.

W doniczkach stały tylko zwiędłe łodygi.

— Nie wykonałaś zadania — powiedział surowo. — Skończysz jak inne przed tobą.

Zagrzmiało, błysnęło — i zamiast Malwy w komnacie pojawił się kwiat… piękna czerwona róża.

Gdy Malwa nie wracała, na zamek wybrała się Stokrotka.

Ubrała się w kwiecistą spódnicę, wianek i chustkę.

— Jesteś śliczna — powiedział król. — I widzę, że kochasz kwiaty. To dobrze.

Zadanie było to samo.

Stokrotka była zachwycona. Wzięła konewkę… ale zaraz zobaczyła ogromny królewski ogród.

Poszła go obejrzeć.

A potem jeszcze kawałek…

I jeszcze…

Tak bardzo zachwyciła się ogrodem, że zapomniała o kwiatach w komnacie.

Minął tydzień.

Kiedy król wrócił, kwiaty były zwiędłe.

— Lubisz kwiaty, ale nie umiesz o nie dbać — powiedział. — Stań się jednym z nich.

Błysk, grzmot — i w miejscu Stokrotki wyrósł narcyz.

W końcu na zamek poszła Jagódka.

Nie była wystrojona. Miała zwykłą spódniczkę i prostą chustkę.

— Jesteś skromna, ale to nie szkodzi — powiedział król. — Jeśli wykonasz zadanie, zostaniesz królową.

Jagódka weszła do komnaty z kwiatami.

Wzięła konewkę.

Podlewała je codziennie.

Spulchniała ziemię, dbała o liście, rozmawiała z nimi cicho.

Nie poszła do łaźni, nie zwiedzała ogrodów.

Została przy kwiatach.

Przez cały tydzień troszczyła się o nie z sercem.

Po tygodniu król wszedł do komnaty.

Kwiaty były piękniejsze niż kiedykolwiek.

— Udało ci się — powiedział z uśmiechem. — Złamałaś czar mojej macochy.

Zagrzmiało — i wszystkie kwiaty zamieniły się w dziewczęta.

Malwa i Stokrotka znów stały obok Jagódki.

Uratowane.

I tak odbył się wielki ślub.

Jagódka została królową.

Stokrotka została ogrodniczką — i już nigdy nie zapominała podlewać kwiatów.

A Malwa wróciła do chatki i kupiła sobie kózkę.

Kózka zjadła wszystkie kwiaty w domu i w ogródku…

I Malwa wreszcie była szczęśliwa.

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.