Pewnego dnia rodzeństwo – Leo i Zosia – wybrało się na spacer do lasu niedaleko swojego domu. Lubili tam budować z patyków małe szałasy i udawać odkrywców.
– Dziś znajdziemy coś niezwykłego – powiedział Leo, który uwielbiał przygody.
– Albo jakiś skarb – dodała Zosia.
Szli leśną ścieżką, aż nagle zobaczyli coś dziwnego. Pod wielkim dębem leżał mały kamień… który delikatnie świecił.
– Widzisz to? – szepnęła Zosia.
Leo podniósł kamień.
– Jest ciepły!
W tej chwili z krzaków wyszła mała lisiczka.
– O nie! Znaleźliście leśny kamień światła! – powiedziała.
Leo i Zosia spojrzeli na siebie zdziwieni.
– Kamień światła? – zapytał Leo.
– Tak – powiedziała lisiczka. – On pomaga zwierzętom odnajdywać drogę w nocy. Wypadł z góry starego wzgórza.
– To musimy go tam zanieść! – powiedziała Zosia.
Lisiczka pokazała im drogę.
Po drodze spotkali jeża, który wskazał skrót między krzakami. Potem sowę, która powiedziała im, gdzie jest najwyższa skała w lesie.
W końcu dotarli na wzgórze.
Leo wspiął się na kamień, a Zosia trzymała latarkę.
– Gotowy? – zapytała.
– Gotowy.
Położył świecący kamień na szczycie skały.
I nagle…
BŁYSK!
Kamień rozświetlił cały las miękkim, złotym światłem.
W oddali było słychać radosne odgłosy zwierząt.
– Udało się! – ucieszyła się Zosia.
Lisiczka uśmiechnęła się.
– Dzięki wam noc w lesie znów jest bezpieczna.
Gdy rodzeństwo wracało do domu, księżyc świecił jasno nad drzewami.
– To była najlepsza przygoda dzisiaj – powiedział Leo.
– A jutro możemy znów być odkrywcami – dodała Zosia.
I kto wie…
Może w lesie czeka jeszcze więcej tajemnic






Napisz kilka słów