Maja budowała wieżę z drewnianych klocków. Miała pięć lat i potrafiła już ustawić taką, która sięgała ponad oparcie małego krzesła. Franek siedział obok z czerwonym klockiem w dłoni.
– Mogę dołożyć? – zapytał.
Siostra poprosiła, żeby jeszcze zaczekał. Właśnie próbowała zmieścić wąski klocek na samym szczycie. Wyciągnęła rękę, potrąciła górne piętro i wieża rozsypała się po dywanie. Jeden klocek zatrzymał się pod stopą Franka.
Maja została z uniesioną ręką. Brat podniósł największy element i położył go przed nią.
– Ten może być na dole.
Zaczęli od szerokiej podstawy. Maja ustawiała klocki, a Franek wybierał następne. Kiedy czegoś nie mógł dosięgnąć, siostra przesuwała pudełko bliżej niego.
Podparli jeden bok grubą kostką. Tym razem Maja zaczekała, aż brat odsunie palce, zanim dołożyła piętro.
Nowa wieża miała mniej pięter, za to u dołu zmieściła się brama. Franek przeprowadził przez nią małe autko. Maja dobudowała obok garaż. Czerwony klocek, który brat trzymał od początku, położyli na nim jak dach.







Napisz kilka słów