Dawno temu w pewnym królestwie żył młody książę Artur. Był odważny, świetnie jeździł konno i trenował mieczem każdego dnia. Wkrótce miał zostać królem.
Dzień przed wielkim świętem stało się jednak coś strasznego – ktoś porwał księżniczkę Adę!
W zamku wybuchło zamieszanie. Strażnicy biegali po korytarzach, przeszukiwano każdą komnatę, ale księżniczki nigdzie nie było.
– Nie będę siedział i czekał! – powiedział Artur. – To moja misja!
Spakował do plecaka chleb, suszone mięso i manierkę z wodą. Wziął swój miecz i wskoczył na najszybszego konia w stajni.
I ruszył do Cienistego Boru.
ZAGADKA SOWY
Las był cichy i gęsty. Artur szukał śladów. Nagle z gałęzi odezwała się sowa.
– Kogo szukasz, młody wojowniku?
– Księżniczki. Czy widziałaś ją?
– Widziałam… ale powiem ci drogę tylko, jeśli rozwiążesz zagadkę.
Artur kiwnął głową.
– Co ma pięć palców, ale nie jest żywe?
Książę spojrzał na swoją dłoń… i uśmiechnął się.
– Rękawiczka!
Sowa zahukała z uznaniem.
– Idź prosto przez łąkę. Ale uważaj – ktoś pilnuje chatki na jej końcu.
WIADOMOŚĆ OD ZAJĄCA
Na łące Artur spotkał zająca.
– Widziałem czarownicę! – wysapał zając. – Niosła księżniczkę do swojej chatki. Ale wysłała potwory, żeby jej pilnowały!
Artur ścisnął miecz.
– Dziękuję. Teraz moja kolej.
TRZY POTWORY
Gdy zbliżył się do chatki, z krzaków wyskoczyły trzy wielkie potwory. Każdy miał trzy głowy i ogromne zęby!
– Nikt nie przejdzie! – ryknęły.
Artur nie uciekł. Był szybki i sprytny. Zamiast walczyć na siłę, wskoczył na wielki kamień. Potwory zaczęły wpadać na siebie i plątać się swoimi dziewięcioma głowami!
– Teraz! – krzyknął książę.
Jednym sprytnym ruchem powalił je wszystkie.
CZAROWNICA I LUSTRO
W chatce zobaczył księżniczkę przywiązaną do krzesła.
– Wiedziałam, że przyjdziesz! – zawołała.
Wtedy z cienia wyszła czarownica.
– Za późno! – syknęła i rzuciła czar.
Ale Artur zauważył na ścianie wielkie lustro. W ostatniej chwili uskoczył.
Zaklęcie odbiło się od lustra i… trafiło czarownicę!
W jednej chwili zamieniła się w wielką, zieloną ropuchę, która wskoczyła do stawu i zniknęła.
POWRÓT BOHATERA
Artur uwolnił księżniczkę i razem wrócili do królestwa.
Ludzie wiwatowali.
Ale najważniejsze było to, że książę nie wygrał tylko mieczem.
Wygrał odwagą, sprytem i tym, że się nie poddał.
A w królestwie długo opowiadano historię o misji w Cienistym Borze i o księciu, który nigdy się nie bał.
Bo prawdziwy bohater to nie ten, kto ma najwięcej siły.
Tylko ten, kto się nie poddaje






Napisz kilka słów