Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Basia i tajemniczy maj

Basia obudziła się pewnego majowego ranka i od razu podbiegła do okna.

Spojrzała do ogrodu.

I aż otworzyła buzię ze zdziwienia.

Pośrodku trawnika stało wysokie drzewko ozdobione kolorowymi wstążkami.

Czerwonymi.

Niebieskimi.

Żółtymi.

I jeszcze takimi, które wiatr pięknie rozwiewał na wszystkie strony.

— Ojej! — wykrzyknęła. — Kto posadził drzewo przez noc?!

Natychmiast pobiegła do kuchni.

— Babciu! Babciu! Widziałaś to?!

Babcia właśnie mieszała herbatę.

— Jeśli masz na myśli ten piękny maj w ogrodzie, to oczywiście.

— Ten co?!

— Maj.

— To drzewo ma imię?

Babcia aż zachichotała.

— Nie, kochanie. Tak nazywa się ten zwyczaj.

Basia usiadła przy stole.

— Ale skąd ono się tam wzięło?

— Postawił je Łukasz.

— Chłopak Dominiki?!

— Właśnie ten.

Basia zamrugała.

— I po co on taszczył drzewo przez pół nocy?

Babcia uśmiechnęła się tajemniczo.

— Bo bardzo lubi twoją siostrę.

— To nie mógł jej kupić czekolady?

— Widocznie uznał, że drzewo będzie bardziej romantyczne.

— Chyba bardziej ciężkie — stwierdziła Basia.

Babcia postawiła przed nią kubek kakao i kromkę chleba z dżemem.

— Chcesz usłyszeć, skąd wziął się ten zwyczaj?

— Pewnie!

Babcia zaczęła opowiadać.

— Dawno temu żyła piękna dziewczyna o imieniu Ewa.

— Piękniejsza od Dominiki?

— Dominika jest moją wnuczką, więc odpowiem: nie.

Basia roześmiała się.

— W Ewy zakochał się młody drwal Tomek.

Był pracowity, uczciwy i bardzo ją kochał.

Ale ojciec Ewy był surowy.

— Jeśli chcesz poślubić moją córkę — powiedział — najpierw musisz zarobić na własne gospodarstwo.

Tomek westchnął.

To było bardzo trudne zadanie.

Zanim jednak wyjechał do pracy, zrobił coś niezwykłego.

Ściął wysokie drzewko.

Ozdobił je kolorowymi wstążkami.

I postawił przed domem Ewy.

Tak wysokie, że było je widać z drugiego końca wioski.

— Po co? — zapytała Basia.

— Żeby wszyscy wiedzieli, że Ewa jest jego ukochaną.

— Czyli taki wielki list miłosny?

— Dokładnie.

— Tylko dużo cięższy.

— Zdecydowanie cięższy.

Przez cały rok ludzie patrzyli na drzewko.

Aż pewnego dnia Tomek wrócił.

Miał własne gospodarstwo.

I zgodnie z obietnicą poślubił Ewę.

Od tamtej pory młodzi chłopcy zaczęli stawiać swoim ukochanym majowe drzewka.

Basia słuchała z otwartą buzią.

— Czyli Łukasz też chce poślubić Dominikę?!

Babcia wzruszyła ramionami.

— Kto wie? Może kiedyś.

W tej samej chwili do kuchni weszła Dominika.

Jeszcze zaspana.

Jeszcze niczego nieświadoma.

Basia zerwała się z krzesła.

— DOMINIKA! BĘDZIE WESELE!

— Co?!

— Łukasz przyniósł ci drzewo!

— Jakie drzewo?

— ŚLUBNE!

Dominika spojrzała na babcię.

Babcia tylko niewinnie popijała herbatę.

Kilka minut później obie siostry stały przy oknie.

Dominika patrzyła na kolorowe wstążki.

I nie mogła przestać się uśmiechać.

A Basia?

Basia już zastanawiała się, jaką sukienkę założy na wesele.

Mimo że nikt jeszcze żadnego wesela nie planował.

A jeśli kiedyś rano zobaczysz w ogrodzie drzewko ozdobione kolorowymi wstążkami… najpierw zapytaj babcię, co oznacza. A dopiero potem planuj wesele!

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.