Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Kasztany nie noszą kapci

Mały smok Borys chce odzyskać wspólne wyprawy z mamą, lecz podczas przewożenia kasztanów myli worki i grzęźnie z wózkiem w błocie. Bajka dotyka tęsknoty za uwagą rodzica po pojawieniu się młodszego rodzeństwa.


Mały smok Borys pomagał mieszkańcom Łopianek od poniedziałku do soboty. W niedzielę też, jeśli ktoś bardzo potrzebował otworzyć słoik. Miał krótkie rogi, zielony brzuch i zwyczaj wyjaśniania wszystkiego, nawet piekarzowi, który piekł chleb dłużej, niż Borys żył.

Najbardziej lubił jednak wyprawy z mamą. Jesienią zbierali jadalne kasztany w sadzie pani Rozalii, a potem piekli je dla sąsiadów. Mama nacinała łupiny, Borys układał kasztany na blasze. Każdy miał swoją robotę i nikt nie leżał pomiędzy nimi, machając maleńkim ogonem.

Od niedawna leżała tam bowiem siostrzyczka, Malina. Mama nosiła ją, kołysała i sprawdzała, czy nie zgubiła skarpetki. Borys zauważył, że skarpetka Maliny bywa ważniejsza od jego opowieści o naprawionej furtce. Kiedy zaczynał od początku, mała zwykle zaczynała płakać.

Tego ranka mieli zawieźć kasztany do wiejskiej piekarni. Borys przyniósł koszyk i stanął przy drzwiach.

— Dzisiaj pójdziemy tylko we dwoje, prawda?

Mama właśnie owijała Malinę miękką chustą. Pokręciła głową, a Borys tak mocno zacisnął łapy na uchwycie koszyka, że aż zatrzeszczała wiklina. Odstawił koszyk i oznajmił, że sam przygotuje cały wózek. W końcu znał się na przewożeniu kasztanów. Na kołach również.

Przed domem stały dwa płócienne worki. Jeden zawierał kasztany, drugi — kapcie, które szewc oddał po naprawie. Borys, zajęty układaniem w głowie bardzo mądrego przemówienia do mamy, załadował worek z kapciami. Na wierzchu sterczał filcowy pantofel pana sołtysa.

— Szczególnie duży kasztan — mruknął Borys i przykrył go ścierką.

Mama wyszła z Maliną w chuście. Borys nie chciał, żeby sprawdzała ładunek. Chwycił dyszel i ruszył tak prędko, że podskakiwały mu uszy. Za studnią skręcił na krótszą ścieżkę. Tam wczorajszy deszcz rozmiękczył ziemię i prawe koło wózka zapadło się po piastę.

Borys pociągnął raz. Potem drugi. Z błota wyszedł tylko jego but, z głośnym mlaśnięciem. Mama dogoniła go przy płocie. Nie powiedziała, że trzeba było iść brukowaną drogą. Położyła obok wózka znalezioną deskę, ale z Maliną na piersi nie mogła bezpiecznie unieść ciężkiego worka.

— Chciałem, żebyś patrzyła dzisiaj na mnie, nie ciągle na nią.

Borys mówił do zabłoconego koła. Mama przykucnęła obok niego i zaczekała, aż podniesie głowę.

— Tęsknię za naszymi wyprawami. Za tobą przy kasztanach też.

Poprosił, żeby wieczorem znów usiedli razem przy stole, kiedy Malina zaśnie. Mama zgodziła się. Uprzedziła tylko, że jeśli mała się obudzi, zrobią przerwę. Borys przez chwilę skubał ścierkę, a potem sam zdjął ją z worka.

Na widok kapcia mama zamrugała. Borys zajrzał do środka i westchnął tak głęboko, że poruszył liście pod płotem.

— Kasztany jednak nie noszą kapci.

Wspólnie opróżnili wózek. Borys wsunął deskę pod koło, mama chwyciła dyszel i tym razem wyjechali z błota. Zawieźli kapcie szewcowi, wrócili po właściwy worek, a do piekarni dotarli brukowaną drogą. Borys już nie tłumaczył, dlaczego skróty zawsze są najlepsze.

Wieczorem Malina zasnęła w kołysce obok stołu. Mama nacinała kasztany, a Borys układał je na blasze. Kiedy zabrakło miejsca w piecu, mama dmuchnęła na nie łagodnym smoczym płomieniem. Łupiny popękały i kuchnię wypełnił słodki zapach.

Jedli powoli. Borys opowiedział wreszcie o naprawionej furtce, od początku do samego końca. Potem odsunął krzesło od kołyski, żeby nie stuknęło w jej bok. Zanim poszedł spać, zajrzał jeszcze pod stół. Wolał sprawdzić, czy jego własne kapcie nie czekają przypadkiem na pieczenie.


Morał

O tym, że brakuje nam wspólnego czasu, warto powiedzieć wprost.

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.