W zamku wszyscy szepczą o tajemniczej damie w bieli, która nocą spaceruje po ogrodzie, a pomocnica kuchenna Ewa postanawia sprawdzić, kim ona jest. Dobra na rozmowę o plotkach i o tym, że zamiast oceniać, lepiej najpierw spokojnie sprawdzić, co się dzieje.
Ewa pracowała w zamkowej kuchni. Obierała ziemniaki, ugniatała ciasto na chleb i zawsze miała na nosie trochę mąki. Pod chustką chowała rude włosy, a w kieszeni fartucha nosiła ogryzek ołówka, bo lubiła zapisywać przepisy.
Tej jesieni w zamku zaczęto opowiadać o damie w bieli. Strażnik widział ją przy fontannie, ogrodnik przy różach, a kucharz przysięgał, że to ona podjada mu truskawki. Miała długie złote włosy i chodziła po ogrodzie tylko przy księżycu. Jedni mówili, że to wróżka, inni, że duch dawnej królowej. Pomywaczki bały się wieczorem wynosić obierki.
Ewa nie wierzyła w duchy, ale wierzyła w truskawki. Któregoś wieczoru zostawiła na grządce miskę mąki i rano znalazła w niej odciski bosych stóp. Były małe i prowadziły od ogrodu prosto do bocznych drzwi zamku.
Następnej nocy Ewa stanęła przy kuchennym oknie. Gdy księżyc wyszedł zza wieży, dama w bieli rzeczywiście pojawiła się w alejce. Szła powoli, z rękami złożonymi przed sobą. Oczy miała zamknięte.
Ewa rozpoznała ją od razu. To była księżniczka Ida, która w dzień prawie się nie odzywała i jadała sama w wielkiej sali.
Ewa pamiętała, co mówiła jej babcia: kogoś, kto chodzi przez sen, nie wolno gwałtownie budzić. Wyszła więc cicho do ogrodu, wzięła księżniczkę pod rękę i bardzo spokojnie odprowadziła ją do komnaty. Ida poszła za nią jak za dobrym znajomym.
Rano Ewa poszła do zamkowej medyczki. Nie powiedziała nikomu innemu. Medyczka kazała zawiesić na drzwiach księżniczki mały dzwoneczek, żeby piastunka słyszała, kiedy Ida wstaje.
Po kilku dniach księżniczka sama zeszła do kuchni.
– To ty mnie odprowadziłaś? Myślałam, że wszyscy się ze mnie śmieją.
– Śmieją się z kucharza. Myśli, że duch zjada mu truskawki.
Ida pierwszy raz od dawna się roześmiała. Potem usiadła przy stole, podwinęła rękawy i poprosiła, żeby Ewa nauczyła ją ugniatać ciasto. Wyszedł z tego krzywy bochenek, ale zjedli go wszyscy w kuchni, nawet kucharz.
Od czasu do czasu ktoś jeszcze wspominał o damie w bieli. Ewa wtedy tylko się uśmiechała i dosypywała mąki do miski.
Morał
Zanim uwierzysz plotce, sprawdź spokojnie, co się naprawdę dzieje.







Napisz kilka słów