Dawno temu po świecie wędrowało wiele jednorożców – pięknych białych koni ze srebrnymi rogami. Ludzie wierzyli jednak, że ich rogi mają niezwykłą moc, dlatego jednorożce zaczęły się przed nimi ukrywać.
W końcu pozostał tylko jeden, nazywany Srebrnikiem.
Był samotny i marzył o tym, żeby znaleźć kogoś, komu mógłby zaufać.
Pewnego dnia spotkał dobrą czarodziejkę i poprosił ją o pomoc. Czarodziejka rzuciła zaklęcie, dzięki któremu jego róg stał się niewidzialny.
Od tej chwili jednorożec wyglądał jak zwyczajny biały koń.
Wyruszył więc w świat na poszukiwanie dobrego człowieka.
Po wielu tygodniach dotarł nad rzekę, gdzie spotkał króla Mirosława. Król siedział na kamieniu i przyglądał się płynącej wodzie.
Kiedy zobaczył białego konia, wyciągnął do niego rękę.
– Ale z ciebie piękny koń. Jesteś sam?
Jednorożec podszedł bliżej i pozwolił się pogłaskać.
Od tego dnia zostali przyjaciółmi.
Razem przemierzali lasy i pola, odwiedzali odległe miasta i wracali wieczorami do zamku. Król dbał o swojego konia, a jednorożec zawsze wiernie mu towarzyszył.
Pewnego dnia wydarzyło się jednak coś smutnego.
Królowa ciężko zachorowała. Królewscy lekarze robili wszystko, co mogli, ale królowa z każdym dniem była coraz słabsza.
Król Mirosław bardzo się martwił.
Jednorożec widział smutek swojego przyjaciela i postanowił mu pomóc.
Zaprowadził króla do czarodziejki, która przed laty ukryła jego róg.
Tam król poznał prawdę.
Jego ukochany biały koń był ostatnim jednorożcem na świecie.
Dowiedział się również, że jednorożec chciał oddać całą swoją magiczną moc, aby uratować królową. Gdyby to zrobił, już nigdy nie byłby magicznym stworzeniem.
Król pokręcił głową.
– Nie pozwolę ci tego zrobić. Jesteś moim przyjacielem. Musi istnieć inny sposób.
Czarodziejka spojrzała na króla, potem na jednorożca i uśmiechnęła się.
Zobaczyła bowiem, że łączy ich prawdziwa przyjaźń.
Przygotowała więc specjalny napój z górskich ziół, kropli rosy i odrobiny jednorożcowej magii.
Jednorożec dotknął napoju swoim niewidzialnym rogiem.
Napój zalśnił złotym światłem.
Król zaniósł go królowej.
Po kilku dniach królowa zaczęła odzyskiwać siły, aż w końcu mogła wyjść do zamkowego ogrodu.
Król był szczęśliwy.
A kiedy podziękował jednorożcowi, wydarzyło się coś niezwykłego.
Zaklęcie czarodziejki przestało działać i na głowie białego konia znów pojawił się piękny srebrny róg.
Jednorożec nie musiał się już ukrywać.
Wiedział bowiem, że znalazł miejsce, w którym jest bezpieczny.
I przede wszystkim znalazł kogoś znacznie cenniejszego niż wszystkie czary świata.
Prawdziwego przyjaciela.






Napisz kilka słów