Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Myszy i dzwoneczek dla kota

W starym domu mieszkało mnóstwo myszek.

Miały tam wszystko, czego potrzebowały: okruszki chleba, kawałeczki sera i ciepłe norki w ścianach.

Był tylko jeden problem.

Ogromny.

Puszysty.

Wąsaty.

I miał cztery łapy.

To był kot Pręgus.

Pręgus uwielbiał skradać się tak cicho, że myszki nigdy nie wiedziały, kiedy pojawi się za ich plecami.

Dlatego wszystkie żyły w ciągłym strachu.

Pewnego dnia młody myszek o imieniu Filutek postanowił coś z tym zrobić.

Rozesłał zaproszenia po całym domu.

Na kawałkach papieru napisał:

„Wielkie Mysie Zebranie! Ważna sprawa! Będzie ser!”

Na wieść o serze przyszły oczywiście wszystkie myszy.

Nawet te, które zwykle nigdy nie wychodziły z norek.

W pierwszym rzędzie siedział stary dziadek Bronisław.

Miał siwe wąsy, okulary z kapselka i laskę z patyczka po lizaku.

— No dobrze, młodzieńcze — mruknął. — Słyszałem już sto planów na kota. Jeden był o rakiecie, drugi o katapulcie, a trzeci o przebraniu kota za kurę. Żaden nie zadziałał.

— Mój plan jest lepszy! — oznajmił dumnie Filutek.

Wszystkie myszki ucichły.

Nie było słychać nawet chrupania sera.

Filutek wspiął się na pudełko po herbatnikach i zaczął przemowę:

— Drodzy przyjaciele! Wszyscy boimy się kota. Ale wymyśliłem sposób, żebyśmy zawsze wiedzieli, kiedy nadchodzi!

— Jak? — zapytało kilka myszek jednocześnie.

— To bardzo proste! — powiedział Filutek. — Musimy zawiesić kotu dzwoneczek na szyi!

Przez chwilę panowała cisza.

Potem wybuchł taki hałas, że aż kurz posypał się z sufitu.

— Genialne!

— Niesamowite!

— Jakie mądre!

— Czemu nikt wcześniej na to nie wpadł?!

Jedna myszka zaczęła nawet tańczyć.

Inna krzyknęła:

— Koniec z chowaniem się pod szafą!

Dziadek Bronisław podrapał się po nosie.

— Hmmm…

Potem stuknął laską o podłogę.

— Cisza!

Wszystkie myszy natychmiast zamilkły.

Nawet ta, która właśnie tańczyła.

— Muszę przyznać — powiedział dziadek. — Plan jest naprawdę świetny.

Filutek wypiął dumnie pierś.

— Wiedziałem!

— Ale mam jedno malutkie pytanie…

— Jakie?

— Kto zawiesi ten dzwoneczek kotu?

Zapadła cisza.

Bardzo długa cisza.

Tak długa, że gdzieś w kącie mucha zdążyła trzy razy ziewnąć.

Myszki patrzyły po sobie.

Jedna nagle zaczęła oglądać własny ogon.

Druga udawała, że bardzo interesuje ją sufit.

Trzecia powiedziała:

— Ja bym chętnie, ale chyba mam dziś ważne sprzątanie norki.

— A ja muszę policzyć okruszki sera.

— A ja… eee… jestem uczulona na koty!

Filutek też spuścił uszy.

Bo rzeczywiście…

Sam pomysł był łatwy.

Ale wykonanie?

To już zupełnie inna sprawa.

W końcu dziadek Bronisław uśmiechnął się pod wąsem.

— Widzicie, moje myszki. Dobry pomysł to dopiero początek. Najtrudniej jest znaleźć kogoś, kto odważy się go wykonać.

Wszystkie pokiwały głowami.

A kot Pręgus?

Jak się później okazało, przez cały czas drzemał za piecem i nawet nie wiedział, że właśnie omal nie dostał dzwoneczka.

Chociaż gdyby się dowiedział, pewnie śmiałby się głośniej niż wszystkie myszy razem.

A morał tej historii jest prosty: łatwo wymyślać wielkie plany, ale prawdziwa odwaga zaczyna się wtedy, gdy trzeba je naprawdę wykonać.

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.