Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Miś Tobiasz i smoczek, który bał się skoczyć

Miś Tobiasz boi się wysokości, ale kiedy na skalnej półce utyka małe smoczę, tylko on może się do niego wspiąć. Historia o strachu i o tym, że odwaga nie znaczy, że się nie boimy. Pomaga porozmawiać z dzieckiem o próbowaniu nowych rzeczy.


Miś Tobiasz mieszkał u stóp Smoczej Góry i bardzo lubił smoki. Lubił patrzeć, jak krążą nad szczytem, jak suszą pranie ciepłym oddechem i jak kichają iskrami, kiedy zjedzą za dużo pieprzu. Nie lubił tylko jednego: wysokości. Na drabinę wchodził najwyżej do trzeciego szczebla, a i to z zamkniętymi oczami.

W ciepłe wiosenne popołudnie nad górą rozległ się płaczliwy pisk. Na wąskiej skalnej półce, wysoko nad doliną, siedziało małe smoczę. Skrzydła miało jeszcze miękkie i pomięte. Pierwszy raz wyszło z gniazda i doszło za daleko. Teraz bało się skoczyć.

Mama smoczyca krążyła nad półką, ale była za duża, żeby na niej wylądować. Inne smoki też próbowały i odlatywały z niczym. Półka była wąska, a smoczę piszczało coraz głośniej.

Tobiasz spojrzał na skalną ścieżkę, która prowadziła w górę. Była stroma i kręta. Kolana zrobiły mu się miękkie jak budyń. Wziął jednak słoik miodu, bo z miodem wszystko wydawało mu się łatwiejsze, i zaczął się wspinać. Nie patrzył w dół. Liczył kroki i co dziesiąty odpoczywał.

Gdy dotarł do półki, usiadł obok smoczęcia, ale nie za blisko.

– Ja też się boję. Całą drogę się bałem.

Smoczę przestało piszczeć i spojrzało na niego zdziwione. Nie wiedziało, że ktoś tak duży może się bać. Tobiasz otworzył słoik i podsunął mu łyżkę miodu. Siedzieli chwilę, aż smoczę przestało drżeć.

Potem Tobiasz pokazał mu mamę, która krążyła tuż pod półką.

– Ona cię złapie. Wystarczy rozłożyć skrzydła i zrobić jeden krok.

Smoczę rozłożyło skrzydła. Zrobiło krok. Przez chwilę spadało, a potem wiatr wypełnił jego skrzydła i poniósł je prosto do mamy.

Tobiasz został na półce sam, z pustym słoikiem. Dopiero teraz spojrzał w dół i zrobiło mu się słabo. Na szczęście nie musiał schodzić. Mama smoczyca podleciała, delikatnie złapała go za kołnierz i zniosła do doliny.

Odtąd smoczę przylatuje do Tobiasza co niedzielę. Zawsze przynosi mu w łapkach coś znalezionego w chmurach: raz piórko, raz bardzo okrągły kamyk.


Morał

Odwaga to nie brak strachu, tylko krok zrobiony mimo niego.

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.