Kot Migdał ogłasza się dyżurnym od klamerek i ma pilnować schnących parasolek dla lalek. Jeden zbyt efektowny skok kończy się tym, że parasolka Róży ląduje w donicy z miętą.
Kot Migdał mieszkał na trzecim piętrze kamienicy przy ulicy Kropelkowej. Był rudy, puszysty i uważał, że zna się na wszystkim, co ma kółka, sznurki albo klamerki, a szczególnie na klamerkach.
Na wspólnym podwórku pani Zosia rozwieszała do wyschnięcia małe materiałowe parasolki dla lalek, przygotowane na sobotni kiermasz. Była parasolka w groszki, parasolka z żółtą kaczką i niebieska w srebrne gwiazdki, którą sama uszyła cicha dziewczynka Róża. Róża poprosiła, żeby nic się jej nie stało, a Migdał, maszerujący po murku z miną inspektora, zapewnił, że może być spokojna, bo jest dyżurnym od klamerek. Pani Zosia dodała tylko, że dyżurny pilnuje z dołu.
Przez chwilę wszystko szło dobrze. Potem z bramy wyjechał samochodzik na sznurku, ciągnięty przez Kubę z parteru, przejechał przez kałużę i prysnął wodą na mur. Migdał odskoczył, a chcąc odzyskać powagę, wskoczył na skrzynkę po jabłkach. Skrzynka się zachwiała, Migdał machnął łapą, klamerki posypały się ze sznurka, a niebieska parasolka Róży zafurkotała jak mały ptak i wylądowała w donicy z miętą.
Zapadła cisza. Na niebieskim materiale zostały listki i ciemne plamy ziemi, a Róża powiedziała tylko bardzo cicho: „och”. Migdał mógłby udawać, że parasolka sama postanowiła odwiedzić miętę, ale srebrne gwiazdki wyglądały tak smutno, że nie potrafił.
– To przeze mnie – przyznał. – Chciałem być świetnym dyżurnym, a byłem zbyt skocznym dyżurnym.
Pani Zosia powiedziała, że parasolkę da się uratować, tylko bez pośpiechu, i na podwórku zrobiło się jak w małej pralni. Kuba przyniósł miskę czystej wody, pani Zosia miękką szczoteczkę, Róża ostrożnie wypłukała plamy, a Migdał siedział tak nieruchomo, że nawet gołąb na dachu przestał się go bać. Kiedy przyszło do suszenia, Migdał miał pomysł, ale tym razem najpierw zapytał. Rozciągnęli sznurek pod daszkiem między dwoma krzesłami i powiesili parasolkę na trzech klamerkach zamiast na jednej.
Kuba zdziwił się, po co aż trzy. Migdał wyjaśnił, że jedna klamerka może się rozmarzyć, dwie mogą zacząć rozmawiać, ale trzy to już porządna narada. Róża roześmiała się po raz pierwszy tego dnia, a kiedy parasolka wyschła, otworzyła ją nad głową i stwierdziła, że jest jeszcze ładniejsza, bo pachnie miętą.
Migdał uniósł ogon i oznajmił, że to najmodniejszy zapach sezonu. Odtąd przy ulicy Kropelkowej działała parasolowa pralnia: Róża była kierowniczką od delikatnych rzeczy, Kuba nosił wodę, pani Zosia pilnowała misek, a Migdał został dyżurnym od klamerek, który zanim czegokolwiek dotknie, zwołuje małą naradę.
Morał
Pomyłkę łatwiej naprawić, gdy się do niej przyznamy i poprosimy innych o pomoc.







Napisz kilka słów