Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Tomek i nocne jelenie

Tomek był małym chłopcem, który mieszkał z rodzicami w bloku na skraju miasta. Czasami trochę mu się tam nudziło. Przed blokiem nie było ani lasu, ani strumyka, ani nawet podwórka, po którym biegałyby zwierzęta. A Tomek bardzo lubił przyrodę.

Dlatego zawsze się cieszył, kiedy mama mówiła:

– Tomusiu, jedziemy do dziadka!

Dziadek mieszkał na wsi, tuż obok wielkiego lasu. Latem Tomek uwielbiał go odwiedzać. Kąpał się w strumyku, jeździł rowerem po polnych drogach, chodził z dziadkiem na wycieczki i obserwował zwierzęta.

Tym razem jednak była jesień.

– Jesienią? – skrzywił się Tomek. – Przecież będzie zimno! Pewnie cały czas będzie padać. Co ja będę tam robił?

Mama tylko tajemniczo się uśmiechnęła.

– Dziadek powiedział, że ma dla ciebie niespodziankę.

To trochę poprawiło Tomkowi humor.

Kiedy przyjechali, dziadek już czekał przed domem.

– Witaj, mieszczuchu! – zawołał i mocno uściskał wnuka. – Przywiozłeś kalosze?

– Przywiozłem.

– Ciepłą kurtkę?

– Mam.

– Czapkę?

– Też.

Dziadek zmrużył oczy.

– A odwagę?

Tomek poklepał się po kieszeniach.

– Chyba mama spakowała.

Obaj wybuchnęli śmiechem.

Tej nocy Tomek spał w pokoiku na piętrze. Za oknem szumiał las, wiatr poruszał gałęziami, a deszcz cichutko stukał o parapet.

Nagle…

– UOOOOOO!

Tomek otworzył oczy.

Usiadł na łóżku.

– UOOOOOO!

– Dziadku!

Tomek wyskoczył spod kołdry i pobiegł do pokoju dziadka.

– Dziadku! W lesie jest potwór!

Dziadek poprawił okulary.

– Potwór?

– Wielki! I strasznie ryczy!

Wtedy z lasu ponownie dobiegło:

– UOOOOOO!

Dziadek się roześmiał.

– To nie potwór. To jeleń.

– Jeleń tak ryczy?!

– O tej porze roku tak. Jesienią jelenie mają rykowisko. Samce nawołują się i pokazują innym jeleniom, jakie są silne.

Tomek podszedł do okna i przykleił nos do szyby.

– One są naprawdę gdzieś tam?

– Oczywiście.

– Chcę je zobaczyć!

Dziadek zastanowił się chwilę.

– W takim razie jutro wieczorem pójdziemy na czatownię. Ale jest jeden warunek.

– Jaki?

– W lesie jesteśmy gośćmi. Nie podchodzimy do dzikich zwierząt, nie straszymy ich i zachowujemy ciszę.

Tomek poważnie pokiwał głową.

– Będę cichy jak mysz.

– Zobaczymy – mruknął dziadek. – Przy kolacji byłeś raczej głośny jak trzy kaczki i traktor.

Następnego wieczoru przygotowali termos z ciepłą herbatą, kanapki, koc i latarki. Mama wiedziała o całej wyprawie i przypomniała Tomkowi, żeby słuchał dziadka.

Czatownia stała na skraju lasu. Była wysoko nad ziemią, więc mogli z niej spokojnie obserwować polanę z bezpiecznej odległości.

Usiedli.

I czekali.

Minęło dziesięć minut.

Potem dwadzieścia.

Potem jeszcze więcej.

– Dziadku – szepnął Tomek. – Może jelenie dzisiaj mają wolne?

– Cierpliwości.

Tomek wypił trochę herbaty.

Zjadł pół kanapki.

Poprawił czapkę.

Podrapał się w nos.

– Dziadku…

– Ciii.

Nagle gdzieś w ciemności zatrzeszczała gałązka.

Tomek znieruchomiał.

Z mgły powoli wyłonił się ogromny jeleń.

Tomek aż otworzył usta ze zdumienia.

Jeleń miał wielkie poroże, które wyglądało jak korona z gałęzi.

Po chwili z drugiej strony polany pojawił się drugi.

– Ale wielkie… – wyszeptał Tomek.

Jeden z jeleni głośno zaryczał.

Drugi mu odpowiedział.

Po chwili oba podeszły bliżej siebie i skrzyżowały poroża.

Stuk!

Trzask!

Stuk!

Tomek patrzył jak zaczarowany.

– Dlaczego to robią? – wyszeptał.

– W czasie rykowiska samce rywalizują ze sobą i pokazują swoją siłę – odpowiedział cicho dziadek. – Dlatego właśnie jesienią trzeba szczególnie uważać i nigdy do nich nie podchodzić.

Po chwili jeden jeleń odszedł w stronę lasu. Drugi jeszcze raz donośnie zaryczał.

– UOOOOOO!

Tomek uśmiechnął się.

Teraz ten dźwięk wcale nie wydawał mu się straszny.

Był piękny.

Dziki.

Leśny.

Kiedy nad ranem wracali do domu, Tomek ziewał tak szeroko, że dziadek się zaśmiał.

– Uważaj, bo połkniesz księżyc.

– Dziadku?

– Tak?

– Wiesz co?

– Co takiego?

– Myliłem się.

– W czym?

Tomek spojrzał na kolorowe jesienne drzewa.

– Myślałem, że u ciebie fajnie jest tylko latem. A jesienią las jest chyba jeszcze ciekawszy.

Dziadek uśmiechnął się i położył mu rękę na ramieniu.

– Każda pora roku ma swoje tajemnice. Trzeba tylko wiedzieć, gdzie ich szukać.

Kiedy wrócili do domu, mama już na nich czekała.

– I jak było?

Tomek zaczął opowiadać tak szybko, że ledwo można było go zrozumieć.

O wielkich jeleniach.

O ogromnych porożach.

O rykowisku.

O mgle.

I nawet o tym, że dziadek wypił prawie całą herbatę.

– Bo ktoś zjadł prawie wszystkie kanapki – przypomniał dziadek.

Tomek zachichotał.

Wieczorem, kiedy znów usłyszał zza okna donośne:

– UOOOOOO!

nie pobiegł już przestraszony do dziadka.

Przykrył się kołdrą, uśmiechnął się i pomyślał: „Muszę zapytać dziadka, kiedy znowu pójdziemy”.

A potem zasnął, marząc o kolejnej jesiennej wyprawie.

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.