Tomek był małym chłopcem, który mieszkał z rodzicami w bloku na skraju miasta. Czasami trochę mu się tam nudziło. Przed blokiem nie było ani lasu, ani strumyka, ani nawet podwórka, po którym biegałyby zwierzęta. A Tomek bardzo lubił przyrodę.
Dlatego zawsze się cieszył, kiedy mama mówiła:
– Tomusiu, jedziemy do dziadka!
Dziadek mieszkał na wsi, tuż obok wielkiego lasu. Latem Tomek uwielbiał go odwiedzać. Kąpał się w strumyku, jeździł rowerem po polnych drogach, chodził z dziadkiem na wycieczki i obserwował zwierzęta.
Tym razem jednak była jesień.
– Jesienią? – skrzywił się Tomek. – Przecież będzie zimno! Pewnie cały czas będzie padać. Co ja będę tam robił?
Mama tylko tajemniczo się uśmiechnęła.
– Dziadek powiedział, że ma dla ciebie niespodziankę.
To trochę poprawiło Tomkowi humor.
Kiedy przyjechali, dziadek już czekał przed domem.
– Witaj, mieszczuchu! – zawołał i mocno uściskał wnuka. – Przywiozłeś kalosze?
– Przywiozłem.
– Ciepłą kurtkę?
– Mam.
– Czapkę?
– Też.
Dziadek zmrużył oczy.
– A odwagę?
Tomek poklepał się po kieszeniach.
– Chyba mama spakowała.
Obaj wybuchnęli śmiechem.
Tej nocy Tomek spał w pokoiku na piętrze. Za oknem szumiał las, wiatr poruszał gałęziami, a deszcz cichutko stukał o parapet.
Nagle…
– UOOOOOO!
Tomek otworzył oczy.
Usiadł na łóżku.
– UOOOOOO!
– Dziadku!
Tomek wyskoczył spod kołdry i pobiegł do pokoju dziadka.
– Dziadku! W lesie jest potwór!
Dziadek poprawił okulary.
– Potwór?
– Wielki! I strasznie ryczy!
Wtedy z lasu ponownie dobiegło:
– UOOOOOO!
Dziadek się roześmiał.
– To nie potwór. To jeleń.
– Jeleń tak ryczy?!
– O tej porze roku tak. Jesienią jelenie mają rykowisko. Samce nawołują się i pokazują innym jeleniom, jakie są silne.
Tomek podszedł do okna i przykleił nos do szyby.
– One są naprawdę gdzieś tam?
– Oczywiście.
– Chcę je zobaczyć!
Dziadek zastanowił się chwilę.
– W takim razie jutro wieczorem pójdziemy na czatownię. Ale jest jeden warunek.
– Jaki?
– W lesie jesteśmy gośćmi. Nie podchodzimy do dzikich zwierząt, nie straszymy ich i zachowujemy ciszę.
Tomek poważnie pokiwał głową.
– Będę cichy jak mysz.
– Zobaczymy – mruknął dziadek. – Przy kolacji byłeś raczej głośny jak trzy kaczki i traktor.
Następnego wieczoru przygotowali termos z ciepłą herbatą, kanapki, koc i latarki. Mama wiedziała o całej wyprawie i przypomniała Tomkowi, żeby słuchał dziadka.
Czatownia stała na skraju lasu. Była wysoko nad ziemią, więc mogli z niej spokojnie obserwować polanę z bezpiecznej odległości.
Usiedli.
I czekali.
Minęło dziesięć minut.
Potem dwadzieścia.
Potem jeszcze więcej.
– Dziadku – szepnął Tomek. – Może jelenie dzisiaj mają wolne?
– Cierpliwości.
Tomek wypił trochę herbaty.
Zjadł pół kanapki.
Poprawił czapkę.
Podrapał się w nos.
– Dziadku…
– Ciii.
Nagle gdzieś w ciemności zatrzeszczała gałązka.
Tomek znieruchomiał.
Z mgły powoli wyłonił się ogromny jeleń.
Tomek aż otworzył usta ze zdumienia.
Jeleń miał wielkie poroże, które wyglądało jak korona z gałęzi.
Po chwili z drugiej strony polany pojawił się drugi.
– Ale wielkie… – wyszeptał Tomek.
Jeden z jeleni głośno zaryczał.
Drugi mu odpowiedział.
Po chwili oba podeszły bliżej siebie i skrzyżowały poroża.
Stuk!
Trzask!
Stuk!
Tomek patrzył jak zaczarowany.
– Dlaczego to robią? – wyszeptał.
– W czasie rykowiska samce rywalizują ze sobą i pokazują swoją siłę – odpowiedział cicho dziadek. – Dlatego właśnie jesienią trzeba szczególnie uważać i nigdy do nich nie podchodzić.
Po chwili jeden jeleń odszedł w stronę lasu. Drugi jeszcze raz donośnie zaryczał.
– UOOOOOO!
Tomek uśmiechnął się.
Teraz ten dźwięk wcale nie wydawał mu się straszny.
Był piękny.
Dziki.
Leśny.
Kiedy nad ranem wracali do domu, Tomek ziewał tak szeroko, że dziadek się zaśmiał.
– Uważaj, bo połkniesz księżyc.
– Dziadku?
– Tak?
– Wiesz co?
– Co takiego?
– Myliłem się.
– W czym?
Tomek spojrzał na kolorowe jesienne drzewa.
– Myślałem, że u ciebie fajnie jest tylko latem. A jesienią las jest chyba jeszcze ciekawszy.
Dziadek uśmiechnął się i położył mu rękę na ramieniu.
– Każda pora roku ma swoje tajemnice. Trzeba tylko wiedzieć, gdzie ich szukać.
Kiedy wrócili do domu, mama już na nich czekała.
– I jak było?
Tomek zaczął opowiadać tak szybko, że ledwo można było go zrozumieć.
O wielkich jeleniach.
O ogromnych porożach.
O rykowisku.
O mgle.
I nawet o tym, że dziadek wypił prawie całą herbatę.
– Bo ktoś zjadł prawie wszystkie kanapki – przypomniał dziadek.
Tomek zachichotał.
Wieczorem, kiedy znów usłyszał zza okna donośne:
– UOOOOOO!
nie pobiegł już przestraszony do dziadka.
Przykrył się kołdrą, uśmiechnął się i pomyślał: „Muszę zapytać dziadka, kiedy znowu pójdziemy”.
A potem zasnął, marząc o kolejnej jesiennej wyprawie.







Napisz kilka słów