Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Mrówka Lenka i Ziarenko Dobrych Chęci

Na skraju pachnącej łąki, pod wielkim dębem, znajdowało się mrowisko pełne pracowitych mrówek. Każdego ranka, gdy pierwsze promienie słońca muskały trawę, mrówki wyruszały na swoje małe wyprawy.

Tylko jedna z nich zostawała jeszcze chwilę pod miękkim listkiem.

Nazywała się Lenka.

– Jeszcze tylko minutkę… – mówiła, przeciągając się leniwie.

Gdy inne mrówki zbierały nasionka, Lenka oglądała chmurki.

Kiedy budowały nowe korytarze, ona liczyła biedronki na stokrotkach.

A gdy porządkowały magazyny, Lenka siedziała na kamyku i nuciła cichutką piosenkę.

Nie była złośliwa ani nie chciała nikomu zrobić przykrości. Po prostu wydawało jej się, że wszystko można zrobić później.

– Zdążę – powtarzała z uśmiechem.

Pewnego wieczoru stara Mrówka Helena zawołała wszystkie mrówki.

– Jutro nadciągnie silny wiatr. Warto zebrać jeszcze kilka ziarenek i dobrze zabezpieczyć nasze zapasy.

Wszystkie mrówki od razu zabrały się do pracy.

Tylko Lenka westchnęła.

– Zrobię to rano. Przecież jeden wieczór niczego nie zmieni.

Tamtej nocy wiatr przyszedł wcześniej.

Szumiał między drzewami, tańczył wśród traw i rozsypywał po łące suche listki.

Rankiem Lenka wyszła z mrowiska i bardzo się zdziwiła.

Ziarenka, które leżały blisko wejścia, potoczyły się daleko.

Kilka małych gałązek zatarasowało ścieżkę.

Trzeba było wszystko uporządkować od nowa.

Lenka zrobiło się trochę smutno.

– Gdybym pomogła wczoraj, dziś mielibyśmy mniej pracy…

Stara Helena uśmiechnęła się łagodnie.

– Każdemu zdarza się popełnić błąd. Najważniejsze jest to, czego się z niego nauczymy.

Lenka skinęła głową.

Tego dnia postanowiła zacząć od jednej małej rzeczy.

Podniosła jedno ziarenko.

Potem drugie.

Następnie pomogła odsunąć małą gałązkę.

Później wspólnie z innymi uporządkowała ścieżkę.

Okazało się, że kiedy każdy wykonuje choć odrobinę pracy, wszystko idzie znacznie szybciej.

Wieczorem mrowisko znów było bezpieczne i uporządkowane.

– Wiesz – powiedziała Lenka do Heleny – myślałam, że trzeba zrobić od razu bardzo dużo, żeby pomóc.

– A teraz już wiesz? – zapytała starsza mrówka.

– Tak. Wystarczy zacząć od jednego małego kroku.

Od tamtej pory Lenka nadal lubiła patrzeć na chmury i słuchać śpiewu ptaków.

Ale najpierw wykonywała swoje obowiązki.

Bo odkryła, że po dobrze wykonanej pracy odpoczynek smakuje jeszcze lepiej.

A gdy wieczorem wszystkie mrówki wracały do mrowiska, Lenka z dumą niosła swoje małe ziarenko.

I wiedziała, że nawet najmniejsza pomoc może zrobić wielką różnicę.

„Małe kroki prowadzą do wielkich rzeczy.”

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.