Po wielkim zebraniu o dzwoneczku życie myszek wróciło do normy.
Czyli wszyscy nadal bali się kota Pręgusa.
Co prawda teraz mieli świetny plan, ale nadal brakowało ochotnika do jego wykonania.
Dlatego temat dzwoneczka powoli ucichł.
Pewnego wieczoru młody myszek Filutek biegł przez kuchnię w poszukiwaniu okruszków.
Nagle zatrzymał się tak gwałtownie, że przewrócił się na plecy.
Spod lodówki dobiegał dziwny dźwięk.
— Brrr… brrr… wrrrrr… grrrrr…
Filutek aż nastroszył wąsy.
— Ojej…
Potwór!
Pobiegł do norki tak szybko, że wyprzedził własny ogon.
— Potwór! Potwór pod lodówką! — piszczał.
Myszki natychmiast zebrały się na kolejnym nadzwyczajnym zebraniu.
Dziadek Bronisław poprawił okulary.
— Opowiedz wszystko od początku.
— Jest ogromny! — mówił Filutek. — Siedzi pod lodówką i warczy!
— Jak ogromny? — zapytała jedna myszka.
— Tak ogromny jak… jak… dwa sery!
W sali rozległy się przerażone westchnienia.
Dwa sery to było naprawdę dużo.
— Musimy to zbadać — oznajmił dziadek Bronisław.
— Ja nie mogę — powiedziała jedna myszka. — Mam delikatne wąsy.
— A ja pilnuję ogona.
— A ja pilnuję, jak ona pilnuje ogona.
W końcu wszyscy spojrzeli na Filutka.
— Dlaczego ja? — jęknął.
— Bo ty go znalazłeś — odpowiedział dziadek.
Następnego ranka Filutek ruszył na wyprawę.
Towarzyszył mu dziadek Bronisław.
Oraz Tymek.
Tymek nie był odważny.
Po prostu źle usłyszał i myślał, że idą po ser.
Powoli zbliżyli się do lodówki.
— Słyszycie? — szepnął Filutek.
— Brrr… wrrrr… grrr…
Rzeczywiście coś tam było.
Bardzo głośnego.
Bardzo groźnego.
A przynajmniej tak się wydawało.
— Musimy zajrzeć pod spód — powiedział dziadek.
— Ty zajrzyj — odpowiedział Filutek.
— Ty jesteś młodszy.
— Ty jesteś mądrzejszy.
— To Tymek zajrzy.
— Jaki Tymek?!
Tymek właśnie jadł znaleziony okruszek i nie słuchał rozmowy.
W końcu cała trójka jednocześnie wychyliła noski.
I zobaczyła…
nic strasznego.
Pod lodówką leżał tylko stary wentylator, który chłodził urządzenie.
To on wydawał te wszystkie dźwięki.
— To nie potwór? — zdziwił się Filutek.
— Nie.
— Nie chce nas zjeść?
— Nie.
— Nie ma stu zębów?
— Nie.
— Szkoda trochę — westchnął Tymek. — Byłaby ciekawsza historia.
Myszki wróciły do norki.
Wieść szybko rozeszła się po całym domu.
Potwór spod lodówki okazał się zwykłą maszyną.
A Filutek nauczył się czegoś ważnego.
Czasami najbardziej boimy się rzeczy, których dobrze nie znamy.
A kiedy przyjrzymy im się z bliska…
okazują się dużo mniej straszne, niż nam się wydawało.
Tego samego wieczoru kot Pręgus przeciągnął się przy piecu.
— Miau…
Wszystkie myszki zamarły.
— Spokojnie — powiedział Filutek.
— To tylko kot.
— TYLKO KOT?! — pisnęły wszystkie.
No dobrze.
Niektóre strachy nadal były całkiem uzasadnione.









Napisz kilka słów