Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Królowa Perława i tajemnicze jezioro

Wesele Królowej Perławy i księcia było najpiękniejszym weselem w całym królestwie.

Tańczyli rycerze.

Śpiewały ptaki.

A rybki w jeziorze robiły takie pluski, że aż wszyscy goście byli mokrzy po kolana.

Świętowano przez wiele dni i nocy.

Ale potem muzyka ucichła i zaczęło się zwyczajne życie w zamku.

Na początku wszystko było wspaniale.

Książę i jego żona spacerowali po ogrodach, jedli wspólne śniadania i wieczorami patrzyli na gwiazdy.

Ale po pewnym czasie książę zauważył coś dziwnego.

Królowa Perława stawała się coraz smutniejsza.

Była coraz słabsza.

Prawie nic nie jadła.

I z dnia na dzień robiła się coraz bledsza.

— Co się dzieje? — martwił się książę.

Ale Królowa sama tego nie rozumiała.

W końcu książę postanowił odwiedzić starą wiedźmę mieszkającą na skraju lasu.

Wiedźma wysłuchała go i prychnęła.

— No przecież to ryba! — powiedziała. — Ryba potrzebuje wody!

— Ale przecież mieszka w zamku! — odpowiedział książę.

— A ryba nie jest zupą, żeby mieszkała w garnku — burknęła wiedźma.

Książę aż zamrugał ze zdziwienia.

— Czy pomoże jej powrót do jeziora?

Wiedźma pokręciła głową.

— Nie może wrócić do starego jeziora. Tam jest już nowa królowa ryb.

Książę posmutniał.

Ale nagle…

wpadł na pomysł.

— W takim razie zrobię jej nowe jezioro!

Wrócił do zamku i od razu pobiegł na łąkę za pałacem.

Doradcy patrzyli zdziwieni.

— Wasza Wysokość… może zatrudnimy robotników?

Ale książę pokręcił głową.

— Dla mojej żony zrobię to sam.

I zaczął kopać.

Kopał rano.

Kopał wieczorem.

Kopał nawet wtedy, gdy kura z zamkowego podwórka próbowała urządzić sobie kąpiel w wykopanym dole.

Ludzie patrzyli z daleka i szeptali:

— Chyba oszalał…

— Albo szuka skarbu…

— Albo wielkiej marchewki…

Ale książę nie przestawał.

Aż pewnego dnia…

chlup!

Z ziemi wytrysnęła woda.

Najpierw mały strumyczek.

Potem większy.

A potem…

FUUUSZ!

Woda zaczęła szybko wypełniać wielki dół.

— Udało się! — krzyknął książę.

Pobiegł do zamku po swoją żonę i zaniósł ją nad nowe jezioro.

Kiedy tylko Królowa Perława zanurzyła stopy w wodzie…

od razu się uśmiechnęła.

Policzki zrobiły się różowe.

Oczy znów błyszczały.

A po chwili śmiała się tak radośnie, że aż rybki wyskakiwały z wody z zachwytu.

Od tej pory codziennie odwiedzała swoje jezioro.

Pływała w nim, odpoczywała i rozmawiała z rybkami.

A książę siedział obok na pomoście i machał nogami nad wodą.

Czasem nawet wpadał do jeziora przez przypadek.

Albo… prawie przez przypadek

I tak oboje żyli długo i szczęśliwie.

Bo prawdziwa miłość to nie tylko wielkie wesele i piękne słowa.

To także troska o drugą osobę…

i kopanie ogromnego jeziora, jeśli trzeba

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.