Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Królik Bolek i pisanka, która pękła w pół drogi

Przed Wielkanocą królik Bolek przez trzy popołudnia maluje pisankę dla babci, a w drodze przez wzgórze młodszy kuzyn wpada na niego i pisanka pęka. Bolek krzyczy, zanim zdąży pomyśleć, i musi sobie poradzić z tym, co zostało po złości.


Na gospodarstwie pod Wierzbowym Wzgórzem tydzień przed Wielkanocą wszyscy malowali pisanki. Pani Zosia gotowała jajka w łupinach cebuli i w buraczanej wodzie, koza Klara pilnowała, żeby nikt nie wąchał farby, a królik Bolek miał w tym roku zadanie specjalne. Miał zrobić pisankę dla babci Róży, która mieszkała po drugiej stronie wzgórza i nie mogła już sama malować, bo drżały jej łapy.

Bolek pracował nad nią trzy popołudnia. Najpierw narysował woskiem marchewki, potem zanurzył jajko w cebulowej wodzie, a na koniec wydrapał igłą cienkie listki. Wyszła brązowozłota, w białe wzory, i była najładniejszą rzeczą, jaką Bolek kiedykolwiek zrobił. Owinął ją w chusteczkę i schował do kieszeni kamizelki.

W drodze przez wzgórze dogonił go młodszy kuzyn, Kropek. Kropek zawsze skakał, a tego dnia skakał szczególnie, bo pierwszy raz pozwolono mu iść z Bolkiem do babci. Przy płocie potknął się o kamień, poleciał prosto na Bolka i obaj wylądowali w trawie. Z kieszeni kamizelki dobiegło ciche chrupnięcie.

Bolek odwinął chusteczkę. Przez pisankę biegła rysa, od jednej marchewki do drugiej, a z boku odprysnął kawałek skorupki.

Zrobiło mu się gorąco w uszach. Krzyknął na Kropka, że wszystko zepsuł, że zawsze wszystko psuje i że następnym razem zostanie w domu. Krzyknął tak głośno, że z krzaka tarniny poderwały się dwa wróble. Kropek usiadł w trawie i nic nie powiedział, tylko uszy opadły mu płasko na plecy.

Bolek chciał krzyczeć dalej, ale nagle nie wiedział już, co. Złość wciąż w nim siedziała, wielka i gorąca, tylko nie miała już dokąd pójść. Odszedł kilka kroków, usiadł na kamieniu i liczył owce na pastwisku, bo tak robiła pani Zosia, kiedy złościła się na zepsutą pompę. Owiec było jedenaście. Policzył je drugi raz, wolniej.

Kiedy wrócił, Kropek wciąż siedział w trawie. Trzymał w łapach kawałek skorupki, który odprysnął, i próbował dopasować ją z powrotem, bardzo ostrożnie, z językiem w kąciku pyszczka.

– Przepraszam, że krzyczałem – powiedział Bolek. – Bardzo się starałem nad tą pisanką.

Kropek też przeprosił. Przyznał, że widział, jak Bolek ją malował przez trzy dni, i właśnie dlatego tak się cieszył, że idzie ją oddać.

Do babci Róży przyszli z pękniętą pisanką i wyjaśnili, że to wina kamienia. Babcia założyła okulary, obejrzała rysę z bliska i orzekła, że teraz pisanka ma błyskawicę, a takiej nie ma nikt na całym wzgórzu. Postawiła ją na kredensie, rysą do przodu, żeby było ją dobrze widać. Obaj dostali po kawałku mazurka, a w drodze powrotnej szli obok siebie i żaden nie skakał, przynajmniej do połowy wzgórza.


Morał

Złość mija szybciej, kiedy damy jej chwilę, zanim powiemy coś więcej.

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.