Minęło kilka dni od chwili, gdy pluszowy zajączek znalazł nowy dom.
Zabawki często o nim rozmawiały.
— Ciekawe, czy śpi już w łóżku? — zastanawiała się laleczka Zuzia.
— Na pewno — odpowiedział miś Uszatek z półki obok. — A może nawet dostaje dwa przytulasy przed snem!
— Albo trzy! — dodał samochodzik Felek.
Pewnego wieczoru sklep zamknięto jak zwykle.
Zgasły światła.
Przekręcił się klucz w zamku.
I natychmiast zabawki ożyły.
Lalki zeszły z półek.
Piłki zaczęły podskakiwać.
Klocki budowały wieżę.
A mała czerwona lokomotywa Pola przygotowywała się do nocnego kursu po sklepie.
Pola uwielbiała jeździć między półkami.
Codziennie woziła małe figurki i klocki.
— Uwaga, odjazd! — gwizdała wesoło.
— Następny przystanek: Dział Pluszaków!
Ale tego wieczoru wydarzyło się coś dziwnego.
Gdy zabawki spotkały się na środku sklepu, zauważyły, że kogoś brakuje.
— Gdzie jest Pola? — zapytała laleczka Zuzia.
— Przecież zawsze przyjeżdża pierwsza — zauważyła piłka.
— Może śpi? — powiedział Felek.
— Lokomotywy nie zasypiają przed odjazdem! — oburzył się drewniany żołnierzyk.
Rozpoczęły się poszukiwania.
Sprawdzono półki.
Zaglądano za pudełka.
Szukano pod regałami.
Ale lokomotywy nigdzie nie było.
— To bardzo podejrzane — stwierdził żołnierzyk.
— Może ktoś ją kupił?
— Nie, stała tu jeszcze przed zamknięciem sklepu.
— To gdzie jest?
Wszystkie zabawki zaczęły się trochę martwić.
Pola była ich przyjaciółką.
Nigdy nie znikała bez słowa.
W końcu Felek, który był najszybszym samochodzikiem w sklepie, postanowił przeszukać magazyn.
Niewiele zabawek tam zaglądało.
Było tam ciemno.
Stały wielkie kartony.
I pachniało nowymi zabawkami.
Felek jechał powoli.
— Polo? — wołał.
— Jesteś tu?
Nagle usłyszał cichutkie:
— Pomocy…
— POLA!
Za wielkim kartonem stała lokomotywa.
A właściwie… nie stała.
Utknęła.
Okazało się, że podczas zamykania sklepu przypadkiem stoczyła się z półki.
Wpadła za kartony i nie mogła wyjechać.
— Próbowałam się wydostać od godzin! — jęknęła.
— A ja myślałam, że mnie już nie znajdziecie.
Felek natychmiast pobiegł po pomoc.
Wkrótce przybyły wszystkie zabawki.
Piłki pchały.
Klocki budowały rampę.
Żołnierzyk wydawał bardzo ważne rozkazy.
— Pchać razem!
— Raz!
— Dwa!
— Trzy!
I nagle…
TRACH!
Nie, nie złamało się nic.
Po prostu karton przesunął się na bok.
A lokomotywa Pola wyjechała na wolność.
Wszystkie zabawki zaczęły skakać z radości.
— Hurra!
— Udało się!
— Pola wróciła!
Lokomotywa była bardzo wzruszona.
— Dziękuję wam wszystkim.
— Od tego są przyjaciele — odpowiedziała Zuzia.
— Nawet jeśli utkniesz za największym kartonem świata, przyjaciele cię znajdą — dodał Felek.
A ponieważ noc jeszcze się nie skończyła, Pola urządziła specjalny kurs.
Tym razem za darmo.
Woziła wszystkie zabawki po sklepie aż do samego rana.
Nawet piłkę, która ciągle z niej spadała.
— Nie umiem siedzieć! — śmiała się piłka.
— To przynajmniej nie zasypiasz podczas podróży! — odpowiedziała Pola.
I tak minęła kolejna niezwykła noc w sklepie z zabawkami.







Napisz kilka słów