Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Myszy i wielka ucieczka Tymka

Po przygodzie z plastikowym serem życie w domu znów wróciło do normy.

Myszki szukały okruszków.

Dziadek Bronisław opowiadał historie, które podobno wydarzyły się naprawdę, choć nikt nie był tego pewien.

A Tymek…

Tymek ciągle był głodny.

Naprawdę ciągle.

Niektórzy twierdzili, że gdyby zostawić go samego w piekarni, zjadłby ją razem z drzwiami.

Pewnego wieczoru przez cały dom rozszedł się cudowny zapach.

Ktoś upiekł świeże bułeczki.

Tymek aż zamknął oczy.

— Oooo… czuję masło…

— Tymek, nie idź tam sam — ostrzegł Filutek.

— Tylko popatrzę.

— Tak samo mówiłeś przy plastikowym serze.

— Tym razem będzie inaczej.

Oczywiście nie było inaczej.

Kilka minut później Tymek skradał się po kuchni.

Na stole leżała koszyczek pełen świeżych bułek.

Myszek aż westchnął ze szczęścia.

— To jest najpiękniejszy widok na świecie.

Wspiął się po obrusie.

Potem po krześle.

Potem po serwetce.

I już miał odgryźć pierwszy kawałeczek bułki, gdy nagle…

usłyszał znajome:

— Miauuuu…

Tymek zamarł.

Powoli odwrócił głowę.

Za nim siedział kot Pręgus.

I patrzył prosto na niego.

— Ojej… — pisnął Tymek.

— Dobry wieczór — mruknął Pręgus.

— Bardzo dobry! Wspaniały! Już sobie idę!

Tymek próbował uciec.

Ale było za późno.

Pręgus błyskawicznie wyciągnął łapę.

CAP!

I złapał Tymka za ogon.

W kuchni zrobiło się cicho.

Bardzo cicho.

Nawet zegar na ścianie zdawał się tykać ciszej.

Tymek spojrzał na kota.

Kot spojrzał na Tymka.

Tymek przełknął ślinę.

— To koniec…

— Nie przesadzaj — powiedział Pręgus.

— Mówią tak wszystkie koty przed końcem!

Tymczasem w mysiej norce Filutek zauważył, że Tymek długo nie wraca.

— O nie…

— Co się stało? — zapytał dziadek Bronisław.

— Tymek poszedł po bułki.

— Sam?

— Sam.

Dziadek aż zdjął okulary.

— To niedobrze.

Wszyscy pobiegli do otworu w ścianie prowadzącego do kuchni.

I zobaczyli Tymka trzymanego przez Pręgusa.

— Musimy coś zrobić! — szepnął Filutek.

— Masz plan? — zapytał dziadek.

— Jeszcze nie.

— To wymyśl szybko.

W tym czasie Tymek próbował rozmawiać.

— Może się dogadamy?

— Słucham.

— Mogę oddać bułkę.

— Nie zdążyłeś jej nawet ugryźć.

— To oddam całą.

Pręgus przewrócił oczami.

Nagle Filutek zauważył coś na stole.

Dużą drewnianą łyżkę.

I jeszcze większą pomarańczę.

— Mam pomysł! — szepnął.

— Czy będzie głupi? — zapytał dziadek.

— Bardzo.

— To pewnie zadziała.

Myszki wspięły się na stół.

Popchnęły pomarańczę.

Ta zaczęła się toczyć.

Najpierw powoli.

Potem szybciej.

Coraz szybciej.

BAM!

Pomarańcza uderzyła w drewnianą łyżkę.

Łyżka podskoczyła w powietrze.

I…

PAC!

Lekko stuknęła Pręgusa prosto w nos.

— MIAUUU! — prychnął kot.

Puścił ogon Tymka i odruchowo złapał się za nos.

To wystarczyło.

Tymek wystrzelił jak rakieta.

Przebiegł przez stół.

Zeskoczył na krzesło.

Potem na podłogę.

Potem na dywan.

Potem chyba jeszcze przez pół domu.

Nikt nie był pewien, jak szybko biegł.

Kiedy wpadł do norki, był tak zdyszany, że przez chwilę nie mógł mówić.

W końcu wydyszał:

— Nigdy… więcej… samotnych wypraw… po bułki…

— Naprawdę? — zapytał Filutek.

— No dobrze. Nigdy więcej przez najbliższe dwa dni.

Wszystkie myszy wybuchnęły śmiechem.

Nawet dziadek Bronisław.

A Pręgus?

Siedział w kuchni i pocierał nos.

— Te myszy są coraz sprytniejsze — mruknął.

Po czym zjadł swoją kolację i położył się spać.

Bo, na szczęście dla myszy, pełny kot jest zwykle dużo mniej groźny niż głodny kot.

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.