Znajdź bajkę
Bajki do słuchaniaWybierz nagranie na dobranoc →

Ciemne tło i ciepły tekst do czytania przy zgaszonym świetle. Ekran nie wygaśnie, dopóki czytasz.

Śmigus-dyngus Miłosza i Hanki

Miłosz i Hanka z niecierpliwością czekali na Wielkanoc.

Już w szkole poczuli świąteczną atmosferę, kiedy malowali kolorowe jajeczka. Ale największe emocje miały nadejść dopiero w Wielkanocny Poniedziałek.

No… przynajmniej dla Miłosza.

Bo Hanka wcale się nie cieszyła.

— Znowu będę cała mokra! — narzekała. — A chłopcy będą się ze mnie śmiać!

W końcu wpadła na pomysł.

— Mam propozycję — powiedziała do brata. — Ty mnie nie polewasz… a ja oddam ci wszystkie swoje oszczędności.

Miłosz zmrużył oczy.

— Hmmm… interes to interes.

I się zgodził.

W poniedziałek rano było mu bardzo trudno dotrzymać umowy.

Już prawie wbiegł do pokoju Hanki ze szklanką zimnej wody…

ale się powstrzymał.

Powstrzymywał się przez cały dzień.

A Hanka wcale mu tego nie ułatwiała.

— I co? Nie masz odwagi? — śmiała się.

Miłosz tylko zaciskał zęby.

Patrzył przez okno, jak inne dzieci biegają z wiadrami i polewają się wodą.

— Co to za śmigus-dyngus bez lania? — mruczał.

Owszem, oblał mamę…

ale to nie było to samo.

Wieczorem bliźniaki położyły się spać.

Hanka zasnęła od razu.

Ale Miłosz… kręcił się i wiercił.

Nie mógł zasnąć.

— Nie dam rady… — szepnął.

Wstał cichutko, poszedł do łazienki i wziął wiadro.

(Niestety… to samo, w którym mama moczyła tacie skarpetki).

Po cichu wszedł do pokoju Hanki.

I…

chlup!

— AAAAAA!!! — rozległ się krzyk.

Hanka zerwała się z łóżka.

Była mokra.

Łóżko było mokre.

A dookoła… leżały mokre skarpetki.

Do pokoju wbiegli rodzice.

— Co tu się stało?! — zapytała mama.

Miłosz stał z wiadrem i bardzo niewinną miną.

Po chwili wszystko było jasne.

Hanka była zła.

Bardzo zła.

Ale Miłosz zrobił coś ważnego.

Wyjął pieniądze i oddał je siostrze.

— Umowa to umowa… — powiedział.

— No i? — zapytała Hanka.

Miłosz uśmiechnął się lekko.

— Ale śmigus-dyngus… to też ważna tradycja.

Hanka spojrzała na niego… i nagle zaczęła się śmiać.

— Następnym razem — powiedziała — lepiej użyj czystej wody!

I tak, mimo całego zamieszania…

to był naprawdę niezapomniany śmigus-dyngus

I pamiętaj — tradycje są ważne… ale najlepiej, gdy wszystkim sprawiają radość

Jak się podobała ta bajka?

Jeszcze nikt nie ocenił tej bajki. Możesz być pierwszy.

Napisz kilka słów

Komentarz pojawi się po zatwierdzeniu. Nie podawaj nazwiska, adresu ani innych danych dziecka.

Koniec bajki. Dobranoc.