W pewnej wiosce stał duży dworek, którego pilnowało sześć dzielnych piesków. Co roku organizowały one wielki konkurs — były wyścigi, skoki przez przeszkody i różne psie sztuczki.
Zwykle wygrywał Wicher — silny i szybki rottweiler.
Jego mniejszy kolega, beagle Milo, marzył, że kiedyś to on stanie na najwyższym miejscu.
— A może… już jutro? — pomyślał.
Postanowił poćwiczyć.
W nocy po cichutku wymknął się do ogrodu.
Ale gdy tam dotarł… ktoś już trenował.
— Cześć, Milo! — zawołał Wicher. — Ty też ćwiczysz?
— Tak… trochę się denerwuję — przyznał Milo.
— To ćwiczmy razem!
Milo nie był zachwycony, ale się zgodził.
— Najpierw bieg! Kto pierwszy przy czereśni!
Pobiegli jak wiatr.
Milo tak szybko przebierał łapkami, że aż prawie się potknął… ale wygrał!
— No proszę… — mruknął Wicher.
— Teraz pływanie! — zaproponował.
Pobiegli nad staw. Tym razem wygrał Wicher.
— Ha! — ucieszył się.
— To teraz przeciąganie! — powiedział Milo.
Złapali stary kalosz i ciągnęli z całych sił… aż trzask! — but się rozpadł.
Remis!
I tak wymyślali kolejne konkurencje… i kolejne…
Aż nadeszło rano.
Kogut zapiał.
Wszystkie psy pobiegły na łąkę na konkurs.
Tylko dwóch brakowało.
Milo i Wicher… spali jak kamienie.
Milo obudził się pierwszy.
— Wichrze! Wstawaj! Zaspaliśmy!
— O nie! — zawył rottweiler. — Konkurs już trwa!
Pobiegli ile sił w łapach.
Już mieli wybiec przez bramę, gdy Milo nagle się zatrzymał.
— Poczekaj… ktoś stoi przy bramie.
— To nie nasz człowiek… — warknął Wicher. — To złodziej!
Nie zastanawiali się ani chwili.
Rzucili się do akcji!
Milo podciął złodziejowi nogi.
Wicher wyszczerzył zęby i zablokował mu drogę.
Milo zaszczekał najgłośniej, jak potrafił.
Pan wybiegł z domu i wezwał policję.
Złodziej został złapany.
— Dobra robota! — pochwalił pan i dał im smakołyki.
Milo westchnął.
— Szkoda tylko… że przegapiliśmy konkurs.
— Może w przyszłym roku — powiedział Wicher.
— I wtedy ja wygram! — dodał Milo.
— Wrrr… zobaczymy! — zaśmiał się Wicher.
W tym momencie wróciły inne psy.
— Dajcie spokój z tym współzawodnictwem — powiedział stary Brok. — Widzieliśmy wszystko z daleka.
— Wykonaliście najważniejsze zadanie.
— Obroniliście dom.
— I właśnie dlatego… wygraliście najważniejszy konkurs.
Milo i Wicher spojrzeli na siebie.
I uśmiechnęli się.
Podzielili się smakołykami z przyjaciółmi i położyli razem w cieniu drzewa.
Bo czasem…
największe zwycięstwo to nie medal.
Tylko dobrze wykonany obowiązek






Napisz kilka słów